Spiritualiteit
door Ishwara
Spiritualiteit betekent voor mij: Leven vanuit je Centrum
Ja, maar wát is dan dat Centrum? Deze vraag heeft mij jaren voortgedreven op mijn zoektocht naar Essentie. Google maar even op dit woord en je zult zien wat ik bedoel: veel onduidelijkheid. Het is slechts een enkeling die Zichzelf terug vond, in die adembenemende ruimte dat alles omvat.
Hzij kan dan 2 dingen doen: mond dichthouden want ‘Het’ valt toch niet te duiden óf juist zijn/haar mond open doen en een geluid laten horen tegenover die onzin praters die zoveel mensen misleiden. Tot die laatste categorie behoor ik. Ja, mijn naam is niet voor niets: ‘Antar Ishwara’. Ik wil mensen laten delen in de Vreugde van het Zijn, zonder nonsens.
Nu, om met Gurdjieff te spreken: “Het is nog maar de vraag of je een Ziel / een Kern hebt!”
We hebben dit niet bij voorbaat, we dienen dit zelf te ontwikkelen. Maar kunnen wij dit dan door een boekje te lezen, een cursus te doen of te geloven? Kortom, hoe doen we dit dan? Sommigen zeggen dat we hiervoor een Meester nodig hebben. “Wat eng”, dacht en voelde ik in 1984 toen me dit verteld werd. Na jaren van studie, leven en omzwervingen ben ik bij Meesters uitgekomen. Eerst de doden, ze waren er niet meer, ik bestudeerde ze, proefde hun boeken, ging naar Raja Yoga reisde de wereld rond, leerde veel en toen kwam ik levende Meesters tegen. Goh, wat was dat eng!! En wat heeft dát veel veranderd. Toen kon ik in 2008 Swami Rajneesh ontmoeten. Ik ondervond dat ook in Verlichte Meesters een niveau van diepgang / kwaliteit aanwezig is. Ondanks dat dit steeds weer een bezorgde gespannenheid opleverde deed het de ontwikkeling van mijn Centrum versnellen, verstevigen.
Een geestelijk zoeker zijn betekent twee dingen:
1) Het leven zoals het aan de buitenkant bekend is brengt geen vervulling, het is zinloos. Zodra je je dit bewust wordt ga je zoeken naar zingeving. Want zonder zingeving voel je de dood naderbij komen. Dit is het negatieve deel van geestelijk zoeken. De negativiteit, de zinloosheid en de ‘ratrace’ van het leven maakt je bewust van ziekte en dood. Je gaat je stuurloos voelen. Dan ontstaat de zoektocht naar betekenis van het leven; daaruit wordt het positieve deel geboren:
2) Geestelijk zoeken betekent het eens worden met de actuele werkelijkheid van het leven. Niet meer willen leven vanuit een droomprojectie.
Want het ‘normale leven’ en ook dat van veel ’spirituele zoekers’ is gericht op en bestaat uit verlangen. Hun leven is een projectie van verlangen. En ieder verlangen leidt tot frustratie, dus ook spiritueel verlangen.
Geestelijk zoeken betekent voor mij dat je dat negatieve deel (her)kent, doorziet en achter je wilt laten. Je weet dan door ervaring dat verlangen de wortel is van alle frustratie; het schept de hel. En hierin kun je de kerkelijke hel terug vinden. Wij creëren óf een hel door onrust en een hemel door in het HierNu te Leven.
Zodra je je hiervan bewust bent kijk je wel uit om jouw verlangen niet onder ogen te komen. Dit gegeven is zowel bij de klassieke Yoga school als bij de Boeddhistische school de eerste Wet, ofwel stap. Let wel de Eerste LevensWet is onze mentaal / emotionele verlangens onder ogen komen. Verlangens zijn verslavingen en ze zijn altijd gegrondvest in angst.
Bijzonderheid is te zien dat nogal wat ’spirituele zoekers’ juist deze stap graag overslaan en therapieën, zelfverbeterings cursussen en (geleide) meditaties hun uitvluchten zijn. Dit soort praktijken worden hun nieuwe verlangens; hopen op rust, vrede en de (uitgestelde) Hemel.
Geestelijk zoeken betekent HierNu zijn!
Niet vluchten in Meditatie. Meditatie is iets dat ontstaat als Kroon op het werk van ‘Ont-doen’, van HierNu zijn. Meditatie ligt voorbij het denken, dus wie is degene die mediteert? Je kunt alleen HierNu zijn als je geen verlangende geest hebt. Begrijp dat ‘geest’ niet anders is dan ons denken/voelen deel dat ook wel met ‘verstand’ wordt aangeduid. Het denken beweegt zich tussen herinneringen en verlangens in de toekomst, het mist altijd het moment van het HierNu. Werkelijkheid is nooit elders, altijd NU. Kijk voor jezelf. Enkel het niet eens zijn met hoe het ís, schept een probleem. Een probleem bestaat uit twee of meer tegengestelde delen die op elkaar inwerken, meer is het niet. Het zijn tegengestelde verlangens, ideeën, doelen, wensen, belangen.
Het denkwezen komt NOOIT in contact met het heden omdat het bestaat uit herinneringen en projecties. Zodra je denkt is het verleden geworden. Als er geen gedachten zijn is er geen denkende activiteit. Dát niet-denken is meditatie. Dán ben je HierNu. Dan explodeer je in de werkelijkheid en deze in jou.
Het verlangen naar Verlichting, of hoe het ook wilt noemen is dus een verlangen, het is nog erger dan alle andere verlangen omdat het voorbij de dood reikt! Geestelijk zoeken is dus niet naar God zoeken, omdat dát ook verlangen is. Je zal God nooit kunnen vinden omdat dát voorbij jouw gedachten ligt. Het Godelijke omvat Alles, dus hoe kan ik dat vinden? Er één mee zijn is alles wat binnen mijn vermogen ligt. Dat is ook wat Jezus met ‘bidden’ bedoelt: HierNu zijn.
Het psychologische bewustzijn – het ego – kan niet begrijpen dat de enige gelegenheid om te-vrede te zijn, leven in het HierNu is. HierNu leven is in Vrede leven omdat de strijd van -het zou anders moeten zijn- opgehouden is te bestaan. Het ego is mechanisch en machines kunnen zichzelf niet veranderen, daarvoor is een hogere macht in nodig en dat kan het ego niet bewerkstelligen. Vrede zal altijd het einde van het ego inhouden.