On the way Home

Ishwara — Tue, 05 Jan 2010 14:18:45 +0000

Hallo vrienden,

vanochtend om kwart over vijf liep de wekker af. We sliepen in een hotel in Nagpur, 8 km van het vliegveld vandaan.

Om half acht vertrok ons vliegtuig en om half tien landde we met zijn tweeen op Delhi airport.

Nu zijn we weer terug in ‘Zorba the Buddha’ in Merauli. Een prima oort om even af te kicken, al is het ook hier een stuk kouder dan waar we gisteren nog waren.

Nagpur ligt op de hoogte van Mumbai, het is daar warm, zelfs gisteravond was een T-shirt voldoende om op straat in te lopen. Hier is het zo’n 10 graden. Vanmiddag in de zon was het aangenaam.

Morgenavond 11 uur vertrekken wij van hier en om 3 uur in de ochtend / nacht gaan we de lucht in volgens het schema. Daarna vliegen wij vier en een half uur terug in de tijd en landen we naar verwchting om ca. 10 uur op Schiphol Airport.

Ben benieuwd hoe mij hete bad zal voelen en mijn eigen bed.

Het weerzien van ‘ mijn 2 meiden’ staat ook op het programma en daar zie ik ook naar uit.

Tot ziens op de workshops en aanmelden kan nog steeds.

Groeten uit India,

Ishwara.

Kassol, warme baden, massages, emoties, ont-doen ?

Uma-Saraswati — Thu, 22 Oct 2009 16:04:57 +0000

Vandaag alweer twee weken weg. Verbazendwekkend snel zijn we gewend aan de dagelijke routine. Vooral uitslapen, en ‘s morgens om een uur of tien genieten van een kopje thee, met het uitzicht op de besneeuwde bergtoppen. De dagelijkse gang naar het zwavelbad, ze kennen ons al, we krijgen de sleutel en genieten van het warme water. Enigszins dizzy van het hete bad, wandelen we langs de stoffige weg terug waar we niet meer schrikken van de luidtoeterende bussen, van de koeien, van de honden, de vriendelijke namaste’s beantwoordend. Ishwara heeft zijn haar laten knippen bij de kapper op de hoek. Een ‘kapsalon’ van twee vierkante meter, zeer ouderwets interieur met handgemaakte kapperstoel dat niet veel voorstelt, maar een moderne handeling als haar kleuring is wel voor handen. Het knppen ging prima, het is nu wel erg kort. Naast de kapper zit de schoenmaker, die alle soorten sportschoenen van een tweede, of misschien wel derde leven voorziet. Wat opvalt zijn de rustige ogen, de relaxte manier van het neerhurken bij een vuurtje, de sociale interactie. Een gewonde geit wordt vervoerd in de locale bus, op weg naar? Zakjes chips staan als opgeblazen ballonnen in de hete middagzon in de winkeltjes. Van de week was het Dewali feest (het Lichtfeest). Voor de Indiase mensen een lang weekend vrij met veel vuurwerk. Het verhaal uit de Ramayana, waarin koning Rama terugeert van de oorlog. En ook het feest van de godin Laksmi die voor de welvaart zorgt. Het is net als oud en nieuw in Nederland. Ook hier zijn de kleine kinderen gek met vuurwerk. Dinsdag was het weer mooi. Met de warme zon in de rug zijn wij gaan lopen door de bergen. Een 5 km lang pad langs de prachige rivier naar Manikaran. Voor de benen en de knieen van Ishwara een heuse beproeving. Rustig de tijd nemend, genietend van de prachtige natuur en het nooit ophoudende bruisende geluid. Grootste obstakel onderweg was een enorme stier die ons de weg versperde. We hebben hem vriendelijk gevraagd voor ons de weg vrij te willen maken, en uiteindelijk deed hij dat. We wandelden ruim twee uur, en in Manikaran stapten we maar weer eens in een zwavelbad om de spieren tot ontspanning te brengen. Er wordt een dorpsfeest gehouden en we maken prachtige foto’s van jongens en meisjes in klederdracht, die in een soort optocht met trommels door het dorp gaan. Ook zij genieten van de aandacht van de fotograaf. Ondertussen eet een koe rustig het kraampje van een winkelier leeg. Hilarische taferelen. We eten ergens een hapje en nemen ‘s avonds laat (18.00 uur) in het donker de taxi terug, de bussen rijden niet meer. Oude patronen worden voelbaar en zichtbaar, want hier leeft het leven zich onder een microscoop van stilte. Soms met irritaties, soms met een lach. Maar tot nu niets wat zich niet oplost. Ik (Uma) ervaar het verschil tussen’stil’ zijn en stilte. Mijn stil zijn geeft mij zicht op krioelende gedachten, waar behalve een waarnemer ook de eeuwige kritikus aanwezig is, die zijn best wil doen ‘verslag’ te maken van alles wat erom en in mij gebeurt. Ik realiseer mij steeds beter dat ik te lang ‘dacht’ dat door toekijken die kritikus wel zou verdwijnen. De subtielere lagen worden voelbaar en zichtbaar. Dat heeft zo zijn weerslag op mijn emoties. Soms wordt boosheid ervaren, licht, afwezigheid of aanwezigheid. Maar ben ik al deze sensaties en gedachten? In het lichaam zijn er allerlei soorten ervaringen: duizeligheid, kou en warmte, ik ben verkouden en al twee weken zijn mijn hormonen van slag. De massages, de baden en dit hele experiment missen hun uitwerking niet. Maar met welke uitkomst?? Ik weet het (nog) niet. Ik ervaar een soort energie die mij makkelijk met schoonheid verbindt. De zon, het intense van de natuur, de uitwisseling met de mensen waar we mee zijn. Het spel van het toekijken van de ogen, het drinken van de beweging, genieten van de verbinding, dieper doordringen in een stille omarming. Lastig om hier woorden aan te geven. Rajneesh is altijd op de achtergrond. ‘s Avonds en ‘s middags zitten we vaak bij elkaar, soms wordt er op 3 laptops tegelijk gewerkt, er wordt gebrainstormed over een nieuwe Rajneesh website. Die man bruist van energie en zit steevast vol nieuwe ideen, die het liefst een uur later gerealiseerd moeten zijn. Gelukkig hoef ik alleen maar af en toe iets voor dit weblog te schrijven. India (Kasol dan) is geweldig… waarschijnlijk verhuizen we over een paar dagen naar een tibetaans dorpje, een eindje verderop…

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

Open Poort Ont-moetingen » Onderweg

On the way Home

Kassol, warme baden, massages, emoties, ont-doen ?