Open Poort Ont-moetingen » Geen categorie

Uma’s kerst in Jabalpur

Uma-Saraswati — Mon, 28 Dec 2009 10:16:40 +0000

Uma's Kerst

Mijn kertstmis in Jabalpur

Het was vooral een stille ‘kerst’. Op het programma van deze week stond geschreven ‘be as silent as possible’. En aan dat ‘as possible’ heb ik mij zo goed als mogelijk gehouden. Een heerlijk vrij gevoel in mijn hoofd en hart om niets steeds bij te houden met wie ik wat gecommuniceerd heb. Met het afnemen van de activiteit in mijn hoofd, gaat ook het lopen, door de uitwerking van de Vipassana oefeningen, langzaam en bewuster. Ik zak diep in de techniek en de ademhaling, zodat ik af en toe niet meer weet hoe ik mijn ene voet nog voor de andere moet zetten…het balanceren van mijn gewicht van links naar rechts wordt een hele onderneming. Iedere gedachte aan iets anders heeft zijn uitwerking op de balans. Als het pad dat in de tuin wordt gelopen, ook nog naar boven loopt komen zelfs mijn voetzolen tot leven..veel groepsleden houden zich aan de stille code of dragen een briefje ‘silence’ om aan te geven dat zij niet spreken. Zo is iedereen op zijn/haar manier bezig dieper in de stilte door te dringen. Hoewel de stilte altijd is, ben ik mij daarvan niet altijd bewust. Ik ben erg gesteld op deze rust, die door Ishwara nog wel eens op de proef wordt gesteld. Meestal doorzie ik het spel van zijn geplaag, maar af en toe is het mij ook te veel en dan zoek ik mijn toevlucht op mijn matje bij de prachtige waterval, tussen de enorme rotsen in de prachtige palmentuin van deze Ashram. het lawaai van Jabalpur verstomd hier en het klaterende water op de fraai geconstrueerde boomstronken is een waar feest voor de ogen. geen kertlichtjes, maar opspattende waterdruppels in het felle ochtendzonlicht…kerstmis…ik zou wel even met mijn kinderen willen bellen of sms’n, maar de mobiel doet het niet (meer). Ondanks mijn stilte besluit ik toch naar een internetcafe te gaan zoeken in jabalpur. Ik ga alleen het onbekende jabalpur in. na de dagen van stilte davert het verkeerstumult om mij heen…ik vind een cybercafe en mail mijn kinderen. De een heeft een nieuwe baan, de ander is op wintersport..normaal zaken waar we uitgebreid over communiceren, maar nu zijn het statements in een mailtje…een beetje emotioneel word ik ervan. Iemand legt mij uit waar ik de Indiase starbucks kan vinden en zo trakteer ik mijzelf op twee echte cappucino’s bij de Coffeeday…ik geniet van de godendrank, terwijl ik een boek van Osho lees, waarin gesproken word over God en het bestaan. De woorden raken mij diep, zodat mijn tranen rijkelijk stromen…een enorme dankbaarheid overvalt mij, golf door mij heen..ik realiseer mij op dat moment (met keiharde muziek aan, de TV er tussendoor brullend, en de fel knipperende kerstboom) dat dit weer te maken heeft met de zo vaak misverstane kerstboodschap. De stilte van de afgelopen dage, de prachtige satsangavonden, al dat ‘geoefen’ met Nada brahma, met de Vipassana dat heeft een verstilling teweeggebracht, waardoor ik nu dieper naar binnen kon gaan…de stilte in en het wonder van de wereld om mij heen op een ‘onschuldige’ nog niet eerder zo beleefde wijze kan waarnemen. De golf van dankbaarheid houdt aan, en ik koop een groot stuk chocoladetaart voor Ishwara om hem te laten delen in mijn ‘kerstvreugde’. Dan wil ik bloemen kopen voor Rajneesh en dus moet ik op zoek naar rozen en rozenblaadjes. De wereld is veranderd, en alle Indiers begrijpen wat ik wil. Ik word door een vriendelijke behulpzame riksharijder naar de bloemenmarkt gebracht. Als een koningin voel ik mij door Jabalpur heen gereden worden. Iedere seconde wordt volop genoten. De donkerrode rozen hebben precies de kleur van mijn dankbaarheid en ik neem ook een zak blaadjes mee. Onderweg koop ik nog een chocoladetaart van Rajneesh en Soma en Min. Voor de groepsleden koop ik een hele partij Indiase zoetigheid om ‘s avonds bij het eten uit te delen. Dan vind ik wonder boven wonder ook nog de Ashram terug om daar opnieuw in de stilte te verdwijnen.
Als de satsang ‘s avonds begint zit Rajneesh tot mijn grote vreugde in een bad van rozenblaadjes en rozen om zijn stoel Zo hoort hij erbij te zitten….!!
Ieder woord wat gesproken wordt boort zich in mijn hart, en de tranen stromen weer rijkelijk. De woorden voelen voor mij als een Licht dat gevoeld wordt in mijn hart. Met zijn gebaren onderstreept hij als het ware de woorden. De afgelopen stille dagen, de stilte wordt zo samenhangend en zinvol. En steeds is daar de verwondering dat ‘het’ toch steeds weer zo anders, en zo veel meer omvattend is, dan mijn mind kan/kon bedenken. Kertsfeest in Jabalpur wat een zalig feest!

Bheraghat

Ishwara — Mon, 28 Dec 2009 09:49:07 +0000

Dit is de plaats waar Osho naar de Middelbare school ging. Hier meditaarde hij bij de Marble Rocks, de Marmeren Rotsen. Een bijzonder gebied dat zo’n 75 miljoen jaar geleden gecreerd werd door Moeder Aarde. Wij meditaarde hier op plaatden waar Osho’s geliefde plekken waar we naar toe gingen via een heuse roeigondel waarin twee mannen ons nog op menskracht heen voerde. Werkelijk bijzonder om daar te vertoeven, een ongekende schoonheid en stilte.

We waren hier van 15 t/m 20 december.

Khajuraho bij nacht

Ishwara — Mon, 30 Nov 2009 13:32:21 +0000

Vannacht kwamen wij in Khajuraho aan. Wij reden weg uit Vrindava om 10.00 uur in de ochtend. Het was ongeveer 03.00 uur in de ochtend van de volgende dag en na een vreselijke busrit van 13 uren!! over slechte wegen met een oude en te krappe bus.

Rajneesh belde ons na 01.00 uur steeds weer op omdat hij wist dat de chauffeur ons langs een grote omweg hierin bracht via zeer gevaarlijke wegen en we konden ieder moment gekaapt worden door bandieten die langs die wegen opereren en mensen en alles beroven!! Vandaar al die mensen met geweren over hun schouder die we tegenkwamen. Wij hadden geen vermoeden van deze gevaren, vonden wel dat we in erg ruig en stil gebied vertoefden.

Na twaalven in de nacht was Rajneesh al op de plaats van bestemming, ondanks dat hij uren na ons vertrok met zijn auto. Hij was zeer boos op de vervoerder omdat deze ons om geldelijk gewin aan groot gevaar blootgestelde. En als Rajneesh boos is, dan is er VUUR!

Vandaag is het bijkomen, want vanaf Delhi hebben we eigenlijk hoofdzakelijk in een bus gezeten.

Oude-nieuwe berichten

Ishwara — Sat, 21 Nov 2009 12:39:38 +0000

Hallo lieve mensen,

vnadaag heb ik wat berichten kunnen uploaden die eerder geschreven zijn en eerder in de tijd speelden. Het gaat om het laatste stukje Kassol, Rewalsar en hier in Rishikesh.
Er zijn persoonlijke ervaringen bij die misschien interessant zijn. Alles te beschtijven wat er met ons gebeurd is een onmogelijke zaak. Daarbij komt dat ik niet van dagboeken houd, niet van een ander, welstaan van mezelf. Enkel dit moment is van belang en het niet bemoeien met al die zogenaamde ‘ ikken’ / ideen over hoe het moet en zou moeten, daar hebik al jaren genoeg van dus hoor je mij daar niet over. Of ien ieder geval niet op de gebruikelijke manier.

Laat ons horen wat je leest en wat je interesse heeft. We krijgen wel wat reacties per mail en via het blog, maar misschien is er meer en inhoudelijk wat te vragen.

In ieder geval veel plezier aan de andere kant,

Ishwara.

Rishikesh – strubbelingen op het lichtend pad

Ishwara — Sat, 21 Nov 2009 12:21:47 +0000

Na een trip Vanuit Rewalsar van 13 uren, heb ik wederom een meditatiefve beproeving ondergaan. Wij waren misschien een hakf uur vetrokken en daar hadden Uma en ik de eerste aanvaring. Om onduidelijke redenen kreeg ik een aantal katten van haar en daarmee stond haar humeur op afgesloten. Sociaal volstrekt verantwoord naar de overige inzittende kwam ze de dag door, echter besloot ik om de rest van de dag me niet meer met haar te bemoeien. Ik weiger ‘sociaal-spiritueel-verantwoord’ behandeld te worden. Vooral als dit al dagen lang door gaat zonder ook maar een enkele echte toenadering. Kennelijk had mijn reisgenoot wat meer tijd nodig om in haar catecombe af te dalen. Ik besloot daar zelf maar mee te beginnen en nam volgende 12 uren om naar de aan mij voorbij trekkende gedachten en emoties te kijken. Ik heb er veel aan gehad en spoedig was het stil genoeg in mij om helder te zien wat er gaande was. Ik heb slechts enkele woorden gesproken.
Eenmaal aangekomen in onze hotelkamer vroeg ik Uma of ze de volgende dag na het onbijt met me wilde spreken over onze omgang. Dit spraken we af.
De volgende ochtend zittende naast elkaar leek het erop of we ruzie gingen maken en daar had ik geen zin in. Uma ook niet maar hoe dan verder . . .
Stap voor stap heb ik dit gesprek vorm kunnen geven met een goede afloop. Precies drie dagen heeft het geduurd voordat er de volgende afsluiting optrad bij mijn kamergenoot. Dit duurde ook weer drie dagen voordat dit doorzien werd. Het hier doorheen komen is steeds weer een klus waarbij jaren van verwarring in relateren een grote rol spelen.
Ik wil niet inhoudelijk hier gaan bespreken hoe dit steeds weer werd opgelost, dat laat ik graag aan Uma over. het zou arrogant lijken, al schrik ik hier niet voor terug. Tenslotte is het de ander die deze conclusie zou gaan trekken.

Samen lezen en bespreken wij diverse stukken op het gebied van communicatie van Jiddu Krishnamurti, vele anderen en Osho. Op grond van hun fabuleuze inzichten krijgen wij een diep inzicht in onze zolang gehuldigde opvattingen over het goed zijn van ons denken en handelen en dat het altijd aan die ander ligt als het ‘fout’ gaat.
Het mooie is dat we nu alweer een weekje liefdevol met elkaar relateren, zoals we dat gewend zijn.

En morgen is het alweer 22 november en vertrekken wij voor een 6 uren durende autorit naar een voorstadje van Delhi om daar onze erste Sarsang met Rajneesh te vieren. Rajneesh, Min en Soma zijn gisteren al vertrokken. Het zijn voor ons ware vrienden

Warme Massage van de koude grond

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

==========

Garden Rishikesh

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

=========

Rishikesh Ganges indrukken

Here a SimpleViewer Flash gallery should be displayed. Click here to open the post in your browser to see the gallery.

=========

Zwavelbad

Ishwara — Mon, 26 Oct 2009 11:31:43 +0000

Vandaag weer van het zwavelbad genoten. Sinds de start van de reis, al op Schiphol is Uma gespannen en aanvaringen zijn niet van de lucht. Ik had teveel bagage bij me en he kostte me wat tijd om dit te regelen en een oplossing te vinden. Ondertussen moest ik ook nog Uma’s frustratie naar mij regelen, dat was voor mij de eerste aanval op mijn meditatief zijn. Ik doorstond het goed, alles werd geregeld en mijn zoon gaf ik een telefoontje en vroeg hem iets voor zijn vader terug te doen. Martijn zou mijn zoon niet zijn om dit te weigeren. Wat ik niet wist was dat Uma alle frustraties met zich mee zou dragen en ieder doorgesproken stukje zou blijven hangen, dat maakte het niet gemakkelijk voor beiden.
Bij het vinden van onze bus in Dehli was Uma wederom behoorlijk moeilijk aan het doen, zoals ik dat ervoer. Zij zelf dacht de wijsheid zelve te zijn, dus dat was moeilijk communiceren. Ik werd als een idioot behandeld, wat na een pooje – ondanks haar goede bedoelingen – toch erg vervelend werd. Zo vevolgde dit gedoe tijdens onze reis. Na onze aankomst in Kassol bleek Uma naar het toilet te moeten sprinten want een heftige menstruele bloeding kondigde zich aan; de toiletvloer werd daarna rood gekleurd; verwarring alom en enige schaamte naar mij. Haar vermogen hier mee om te gaan werd wederom op de proef gesteld. Voor mij was dit geen probleem daar ik altijd al open op dit soort vrouwenzaken reageer. Ik stelde haar gerust en maakte de vloer schoon.

Toch ging het de rest van de tour meerder malen niet lekker tussen ons en dit had enkele goede gesprekken tot gevolg waarna het steeds weer enkele dagen soepel verliep.
We hadden dit soort zaken wel ingeschat en besproken met elkaar voor we op reis gingen, maar zo gaan die dingen nu eenmaal. Ons vermogen om bewust te zijn wordt op de proef geseld.

En dan het zwavelbadverhaal. Doordat er spanningen waren die ieder van ons anders interpreteerde reageerden we er ook verschillend op. We zaten al genietend te praten met elkaar in een lieve verstandhouding. Uma vraagt mij iets, ik geef antwoord en vraag haar vervolgens een bevestiging. Het bleef stil, ik keek op en zie ‘dat er niemand thuis was’. Zoals zij schrijft zou ik vreselijk geschrokken zijn etc. Hoe kan iemand dat weten, die vertrokken is? Boeiende interpretatie. Ik liep snel naar haar toe en pakte haar beet om te zien wat er aan de hand was. Merkte dat ze weggleed, ze zat op een richel van 20 cm met een glad en nat lichaam zonder kleding. Ik voelde dat ze wegzakte en een smerige ontlasting lucht bereikte mijn neus! Wat te denken? Ik trachte haar naar dedeur te manouvreren, ze gaf geen kick, gleed half in het water, waarin ik haar niet boven water zou kunnen houden! Ik was niet geschrokken, maar wat kon ik doen? Haar kinderen vertellen dat moeders verdronken is?
Zachtjes depte ik wat water uit mijn drinkfles in haar hals en na enkele minuten kwam er weer leven in het lichaam. Wat was ze later blij dat ze niet verdronken was.

Natuurlijk is het voor een ander makkelijk te zeggen wat ik niet had moeten doen, maar kom er maar op in het moment van de dood en in een waterbasin.

Ik besloot mijn mond dicht te houden en ieder met zijn eigen ideeen, ook Rajneesh, te laten.

Diverse keren moest ik de opeenvolgende dagen Uma in de gaten houden vanwege haar duiziligheid. Vergeet niet dat ik al een poosje haar vriend ben en weet dat ze veel bloed heeft verloren voordat wij op reis gingen.

Mijn jarenlange ervaring in het omgaan met stressvolle (relatie) situaties komen me hier goed te pas om er nog stiller in te zijn en mee te zijn.

Verbannen boeddha’s

Ishwara — Wed, 14 Oct 2009 12:37:14 +0000

Verbannen boeddha’s; hun stem mag niet klinken.

De Kracht van Verlichting waar Osho zo aan meewerkte, zou niet mogen stromen van degenen die zijn nalatenschap zeggen te vertegenwoordigen. De vroegere Ashram (‘school’) van Bhagwan Shree Rajneesh, nu Osho genaamd heet nu het Osho Resort. Degenen die daar de leiding over hebben genomen zijn al jaren het werk aan het om zeep helpen. Sorry, daar werken wij niet aan mee. Iedere Verlichte, iedere Boeddha / Christus moet gehoord worden in het belang van onze mensheid en van iedere zoeker naar Essentie van het Leven.

Wij zitten in stilte met Rajneesh, en ervaren dagelijks de energie die hem omgeeft. Wij horen hem bevlogen spreken en kunnen alleen maar stil worden als hij sat, chit en ananda in praktijk brengt, en ons meevoert naar de hogere gebieden van de mind, waar alleen verlichte meesters toegang toe hebben.

Wij schreven hierover een artikel om voor julle duidelijk te maken waar het hier om gaat. Het is geen kwestie om wat ‘ spiritueel te leven’ en ook geen ordinair ego gedoetje tussen een aanal zich sannyas noemende mensen. Dit is van alle tijden en juist nu in deze periode komt het er op aan gerealiseerde mensen op deze planeet te hebben. Lees hiervoor meer onder de knop ‘Rajneesh’ in het bovenste menu, of klik hier. Als je nog meer wilt weten klik dan hier.

Rajneesh zijn boek over met name wat Verlichting is en hoe dit door hem bereikt werd met allerlei hindernissen op zijn pad download je in het nederlands gratis via zijn websites. Klik op deze link voor dowload.