Open Poort Ont-moetingen

Osho's Geboorteplek

Osho’s playmate and disciple

Osho’s playmate

  

 

 

 

De busrit was weer lang en vermoeiend. We zijn in een zeer arm gebied in India terecht gekomen. Hier bestaat het leven alleen uit basics. Dat vinden we overal in terug : de ashram, het eten, het ontbreken van iedere vorm van luxe. Op het terrein van de ashram bevindt zich een geiser, waar je met een emmer wat warm water kan tappen. Maar we weten dat dit geen luxe reis is, en als Ishwara eenmaal zijn luchtbed heeft opgeblazen en geinstalleerd kan er in ieder geval weer wqorden geslapen. Voor mij betekent dat steeds de ‘luxe’ van twee matrassen van ongeveer 3 cm dik! Rajneesh trakteert alle deelnemers steevast op bloemenslingers en een fruitmand.

En zo lopen we daar dan toch heel feestelijk rond, want Kutchwara is wel de geboorteplek van Osho. Van het jongetje Rajneesh dat hier geboren werd, bij zeer eenvoudige ouders, op het arme Indiase platteland. Op de geboortedag van Rajneesh bezoeken we het geboortehuis. Met Manu, de fluitspeler die regelmatig in Poona voor Osho heeft gespeeld, voorop gaat het hele gezelschap naar het huis. Alle dorpsbewonders zijn uitgelopen en de kinderen roepen vrolijk ’swamiji toffee’. Bij het huis aangekomen worden er door rajneesh en alle anderen bloemen neergeled bij de diverse portretten van Osho, die hier hangen. De groep is behoorlijk stil en onder de indruk van de hele ceremonie, de dorpsbewonders raken niet uitgepraat over dit tafreel en verdringen zich eveneens rondom het huis, dat vandaag zo in de belangstelling staat. Ishwara wringt zich met de fotocamera overal tussendoor, om foto’s voor de website van Rajneesh te maken. Hij moet bijna vechten voor mooie kiekjes, want iedereen lijkt ‘in trance’ in dit huis en reageert niet of nauwelijks op zijn aanwijzingen. Sannyasins zitten stil, voor de foto’s van de geliefde meester, hier en daar wordt gehuild, een golf van emotie is voelbaar. Alle Ashram ongemakken en onvrede over het eten lijken vergeten. Na de meditatie wordt het huis bezichtigd, oot was dit huis het enige stenenhuis van het dorp, het enige huis dat zelfs over een verdieping beschikte! Deze zolder is zo krakkemikkig dat je niet met veel mensen tegelijk naar boven kan. Zo ontstaan er hele rijen in dit kleine huisje waar zich nu zo’n 60 mensen tegelijk in bevinden..en die arme Ishwara maar proberen foto’s maken.
Na ruim een uur is de ergste drukte voorbij en gaat Rajneesh alweer terug naar de ashram, gevolgd door bijna alle sannyasins. Nirmal deelt toffee’s uit aan de kinderen, een beetje zoals Sinterklaas zijn zwarte pieten pepernoten uit laat delen. Dan is er ruimte voor Ishwara en mij om stil te gaan zitten. Ik heb mijn gitaar meegenomen en speel bedeesd en heel zachtjes enkele songs voor deze master of masters. Wat een vreemde gewaarwording om nu hier met Ishwara, die ik nota bene in Jeruzalem heb ontmoet, nu zo ontroerd hier in Kutchwara in het geboortehuis van Bhagwan Shree Rajneesh voor zijn foto te zitten. Opnieuw vallen de sannyasins die nog aanwezig zijn elkaar ontroerd in de armen. Er worden foto’s gemaakt en handen vastgehouden. De boodschap van Osho isw zo voelbaar : het gaat alleen en uitsluitend om liefde! Liefde overstijgt klassen, nationaliteit, en geslacht. In de liefde is iedereen gelijk. De 600 boeken die gepubliceerd zijn over het werk en leven van Osho gaan alleen hierover. Hij was het die (voor velen) de woorden van de oude meesters Mahavira, Bhoeddha, en Jezus opnieuw leven heeft ingeblazen. De innerlijke weg, de esoterische betekenis van al deze verhalen duidend. Helaas is er geen plaats en ruimte in de ‘wereldgeschiedenis’ om deze heldendaden tot uitdrukking te brengen. Voor de zoeker naar waarheid, naar authenciteit, naar de stilte zijn dit onvergetelijke innerlijke momenten. Er wordt een doorkijkje gegund in dit diepe contact met de innerlijke satguru. Stil, heel stil word ik ervan.
Later als we naar de ashram teruglopen, komt er een oude vrouw op ons afgelopen. Met de hulp van een vertaler komen we erachter dat deze vrouw een speelkameraadje van de jonge Rajneesh was. Ze toont ons haar mala met het jeugdportret van Rajneesh. Omdat Rajneesh haar dankbaar was voor de betoonde liefde van haar kant heeft hij haar 100 brieven geschreven, om te bedanken voor die liefde. Als ongeletterd meisje stapte zij in Kutchwara op de bus om naar het verre en onbekende Bombay te reizen om zijn sannyasin te worden. Een daad die haar in onmin met haar familie bracht, maar haar liefde voor haar jeugdvriend was groter! Voor mij stond hier een ware Maria Magdalena in al haar schoonheid. De dorpsbewoners zorgen nu zo goed als mogelijk is voor haar, hier wordt nog in een dorpscommune geleefd, op een natuurlijke manier.