Open Poort Ont-moetingen

Ik zit tussen Rajneesh en Ishwara in. Rajneesh legt een witte doek over mijn hoofd en knoopt die op een bijzondere manier om mijn hals. Het is alsof hiermee gezegd wordt: je hoeft nu niet meer te zien, te horen, te ruiken of te proeven. Vertrouw op de diepte, de stilte en laat de zintuigen voor wat ze zijn. Rajneesh is zo dichtbij, zo eigen, zo gewoon. Als Ishwara (nog steeds in mijn droom) vraagt of hij ook zo’n doek krijgt schudt Rajneesh zijn hoofd. Hij zegt dat er nog te weinig vertrouwen is. Ik ervaar de stilte in het toekijken op dit proces. Droom ik, slaap ik, ben ik?? Wie ben ik… De massages zijn verzet…ik ben een dag eerder aan de beurt. Rajneesh vraagt me of het nog steeds zo pijnlijk is. Ja, dus. Hij adviseert me om 10 minuten voor de massages mijn 3e oog met zonlicht op te laden. Hij legt verder niet uit, hoe en waarom..gewoon gaan zitten en ‘doen’ wat er wordt gezegd. Ik herinner me mijn droom…laat de stilte haar werk verrichten. De massage is deze keer op twee plekken na, goed te verdragen…