Gelukkig zijn
”Er is geen weg naar geluk, geluk is de weg……..”
Woensdag 7 oktober 2009. De vlucht van Amsterdam naar Delhi, vermoeid we komen `s nachts aan en gaan van het internationale vliegveld naar een hotel in Delhi. Hier overnachten we om de volgende avond aan een busreis door de nacht heen mee te maken.
dag 2 Per Volvo nachtbus van Delhi richting Manali
(2200 meter hoogte)
We vertrekken voor een spectaculaire busreis naar Kassol, in de buurt van Kullu, ongeveer 7 uur rijden van Manali. Aankomst rond het middaguur zodat we nog wat aan de dag hebben. Kassol ligt op een hoogte van 1600 meter en biedt na de drukkende hitte van Delhi een weldadig, gematigd klimaat. Vandaag tijd om even van al het gereis te bekomen en lekker op je gemak door het dorpje en over de markten te lopen.
kampvuur met Rajneesh
Het is geweldig om onze vrienden weer te onmoeten en de warmte van Rajneesh in te ademen. ‘s avonds zitten we bij een kampvuur in de toch wel koude nacht. Tot 2 uur zitten we daar muziek, zang en van tijd tot tijd een vraag aan Rajneesh die dan op een diepzinnege wijze wordt beantwoord met zo een duidelijkheid en tegelijkertijd mysterie als mijn oren nog niet de diepgang van zijn uitspraken kunnen bevatten. Zo hoort het, zo ging het altijd en nu ook. Als de discipel er klaar voor is dan is de Meester te verstaan in woord of in Stilte. Waren het niet de woorden van de Christus die zeggen: hij die oren heeft kan horen.
Zonder woorden voel ik de tranen van geluk stromen, voor niemand anders bedoeld dan voor mijn eigen hart. Beelden, ideeen en toekomst zijn daarin niet belangrijk. Zoals de eigenaar van dit hotelletje me vandaag zei: “De mensen hebben geen tijd meer voor de Liefde” . En dat voelt als waar; hier is nog alle tijd om de dingen te doen die enkel van belang zijn. Voor dit moment, meer niet.