Open Poort Ont-moetingen

 Onderweg, de wegen nauwelijks breed genoeg voor 2 van dit soort wagens

Twee arenden vliegen hoog boven de witbruisende rivier. Grote rotsblokken liggen her en der verspreid in de rivier. Over de houten hangbrug in de verte wandelen allerlei mensen in felgekleurde gewaden naar de overkant. Dat alles onder het alziend oog van de besneeuwde Himalya toppen. Een koe en haar kalf lopen langs de oever, salamanders springen vrolijk rond, en vogeltjes baden zich op het vroege uur. Vanaf het terras dat een prachtig uitzicht heeft op de rivier sla ik dit tafreel  gade. Wij zijn in India! Dit is India…na de stoffige reis via Delhi, en de diverse bussen is het hier een verademing. Schone lucht, prachtige natuur, het voortdurende geluid van de rivier. Rajneesh houdt op een strategische plek het overzicht. Bestemming en richting liepen de laatste dagen wat door elkaar. We waren te ver doorgereden met de bus. Vriendelijke chauffeurs telefoneren er mobiel vrolijk op los. Ook voor hen is nog niet helemaal duidelijk waar deze passagiers naar toe moeten.
Uiteindelijk worden we op een soort taxi standplaats afgezet, het duurt nog even voor de taxi komt. Vandaag is het mijn verjaardag. Na een bezoekje aan de ‘ open air toilet’  met uitzicht op het dal, ontbijten we met een ommeletje en toast in een heerlijk zonnetje. We keuvelen wat met de mensen die er ook zitten. Dan komt de ’taxi’ en in vliegende vaart gaan we naar de eindbestemming Kasol! Met een flinke vaart stuiven we de bergen op en af, je kan hier ook fantastisch raften vertellen ons de borden langs de weg. Ravijnen, tunnels, en die rivieren, alweer een prachtige rit. Het sanskriet langs de weg doet me vertrouwd aan, maar ik kan het nog niet goed ontcijferen. Dan, plotseling zijn we er en komt Min, de vriendin van Rajneesh, aangelopen.
Min verwelkomt ons en brengt ons naar onze kamer. We vallen vrijwel direct een uurtje in slaap. ‘s Avonds begroeten we Rajneesh. Een hartelijk welkom en de aanblik van zijn voorkomen ontroert ons weer diep. Rajneesh en regelt , rekent en organiseert massage en een Pancha Karma behandeling. We moeten beginnen met meer gronden, eerst het lichaam in orde maken, dan de dans  (Kundalini) en daarna de meditatie.   ‘s Avonds krijgt  Ishwara al zijn eerste massage van  Abilash, onze masseur uit Kerala. 

Op een matrasje voor een deur met een grote spleet eronder, waar de kou van de avond heen waait, daar ligt ie op de grond. De vaardige handen van Abilash vinden pijnlijke plekken: Energie blokkades. De eerste nacht slapen we heerlijk, Ishwara heeft het koud want de temperatuur daalt behoorlijk en het dekbed is niet groot genoeg voor zijn lijf. De volgende dag gaan we met Abilash met de bus naar Manikaran. Alweer een adembenemende tocht langs afgronden, met manoeuvres die in Nederland absoluut niet door de beugel kunnen. Ondertussen ons afvragend of onze remmen wel door de APK zouden komen, luid toeterend scheuren we door de bochten, dat doet idereen hier. De weg is nauwelijks breed genoeg voor de bus, laat staan voor de tegenliggers. Het OV is hier nog in mensenhanden; je koopt gewoon voor 5 roepies een kaartje. Op het fluitsignaal van de conducteur (zoals een scheidsrechter) wordt er in en uitgestapt.  We wandelen door het dorpje naar het zwavelbad. We komen aan bij een primitief badhuisje waar enkel het hoognodige aanwezig is:  heet water wat diep uit de grond oprijst. Onze lichamen liggen een half uurtje in dit hete zwavelbad, enigszins duizelig proberen we ons weer in de kleren te hijsen. Bus terug, lunchen met Min, in een restaurant waar naast ons uitvoerig geblowd wordt. Het is hier een walhalla voor de marihuana-roker omdat hier vroeger mensen woonden die dit legaal verbouwden.

Hierna krijg ik een massage, ook bij mij vinden de handen van Abilash blokkades.  Zijn aanpak is helder : hier moet gewerkt worden. Mijn benen ervaren het als buitgengewoon pijnlijk, en dit is nog maar het begin. Rajneesh heeft hem opdracht gegeven om flink door te pakken. Na 10 massages hebben de oliebehandelingen (Pancha Karma) die over enkele weken zullen plaats vinden, dan een goede uitwerking.  Het op en top energetisch reinigen van het lichaam is een voorwaarde om  de vrijkomende energie in de latere meditaties te kunnen verwerken.  De dagelijkse zwavelbaden hebben als doel  de huid zo doorlaatbaar mogelijk te maken.  De dagen zijn warm, de nachten koud, we slapen diep en worden laat wakker. Buiten is het dan lekker warm, maar de Indiers klagen over de kou. We praten en lezen op het terras, ruzien waar nodig, want er wordt genoeg getriggerd en genieten van de omgeving.  ‘s Avonds is er diner bij Swami Rajneesh. Er zijn nog vier Russische en Indiase vrienden. Er wordt gesproken over de teloorgang en de dominantie van de leiding van Osho resort in Poona.  Het werk van Osho dreigt hierdoor in de vergetelheid te komen.