Open Poort Ont-moetingen

Vandaag was weer zo’n dag waar ego me de les las en Ik me weer herinnerde . . .

Vandaag was weer zo’n dag waarop samenspraak niet harmonieus verliep.
Een weer herinneren dat ook dit de leermeester is, een spiegel voor mij zowel voor de ander.
Hoeveel moed is er steeds weer nodig om stil en eerlijk te zijn en onze buik te blijven voelen?
Stil te staan, oplettend zijn in dát wat mechanisch is, onplezierig voelt en gelijk wilt hebben.
Juist wanneer die ander mijn gedrag, mijn woorden, mijn moed, besluiten of daden afkeurt.
Voelen, luisteren, oplettendheid en blijven bij het ongenoegen gaf ook nu weer ruimte.
Niet-doen, ont-doen is wat mij het dichtst bij de Stilte in het moment brengt.
Dan merk ik weer hoe essentieel ‘aanwezig zijn’ is: meditatief bewustzijn is de sleutel op mijn Pad.

Dan voel ik dat waarheid binnen in mij is, in die dansende leegte; wáár anders kan ik haar vinden.
In mijn staat van ‘vrij zijn van gedachten en gevoelens’, voorbij dromen en ideeën weet ‘ik’ haar te kennen.
Wanneer mijn denken-voelen vrij is van verlangens, oordelen en projecties, dán weet ZIJ mij te vinden.
Omdat dit het instrument is waarmee Waarheid ont-dekt gaat worden wanneer ik niet-doe.

Dus waarom al dat strijden, geschokt voelen, gelijk hebben, en al wat meer waar het denken een mening over heeft.
Waar ‘mijn gevoel’ zijn smoezen aan mij opdringt? Waarom nog geloof hechten aan deze mechanische nonsens.

Dáár waar enkel bewustzijn is, dáár manifesteert waarheid zich.
Waarheid is eenvoudig, ongecompliceerd.
Het was er reeds voordat ik er was, het hoeft dus niet gevonden te worden enkel ontdekt.
Ontdaan te worden van al mijn ideeën over ‘dat het anders moet zijn’ zodat ‘ik’ me veilig voel.

Mijn kleine, soms getergde ikje wil zo graag flink en slim zijn, maar echt het stelt niets voor . . .
Verwar het niet met mijn IK, want dat ÍS en ziet zowel de mijne als ook jouw getergde ikje manoeuvreren.
Waarom zou ik moeten zijn zoals ik vroeger was en jij nu denkt te zijn? Waarom moeten mensen gelijk zijn?
Mijn Pad is het Pad van de toeschouwer die dit aardse (strijd)toneel gadeslaat, ondertussen rustend in ZIJN.

Ik zal waarheid dienen te leven want er is geen andere weg om haar te vinden.
Ik zal waarheid dienen te worden, want er is geen andere weg om haar te kennen.
Ik zal waarheid niet door woorden kennen, en ook niet door geschriften.
Niet door studeren, lezen of te mediteren, die stille vorm van doén;
Want dit is ook een activiteit -hoe rustgevend ook- van het ego. Ont-doen is waar het om draait.
Waakzaamheid in Dít moment is Meditatief zíjn; en dat is waar het om draait.

IK bewandel mijn eigen Pad en dat loopt voor nu langs India . . .
Om te vertoeven bij mijn vrienden in de Stilte waar Ik zo graag BEN.